Never Ending...(Intro)
posted on 06 May 2008 02:59 by rodemec3Story by Rodem
YunJae, YuSu FanFic
Rate PG 17
..Intro Part..
เกลียวคลื่นซัดสาดเข้าฝั่งกระทบพื้นทรายที่แห้งผากให้ชุ่มฉ่ำอย่างสม่ำเสมอ แสงอาทิตย์ยามเย็นทาบทับผิวน้ำทำให้ผืนทะเลกลายเป็นสีทอง ลมหนาวพัดเอื่อย กาลเวลาเดินอ้อยอิ่ง ใครคนหนึ่งหลับตาลงพร้อมความเหนื่อยล้าที่ต้องต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเองตลอดระยะเวลา 2 ปี ที่ผ่านมา เส้นผมสีดำขลับตัดกับผิวหน้าสีสว่าง ริมฝีปากที่ดูนุ่มน่าสัมผัส บัดนี้กลับซีดลงไปถนัดตา
‘เหนื่อย... เหนื่อยเหลือเกิน ไม่มีกำลังจะต่อสู้กับอะไรอีกแล้ว’
แรงสั่นไหวจากหน้าอกราบเกร็ง ทำให้รู้ว่าลมหายใจเข้าออกดูอ่อนล้าเต็มที...
การหลีกหนีสิ่งวุ่ยวายมาอยู่เงียบๆคนเดียวแบบนี้ มันทำให้เขาได้คิดทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา และเข้าถึงตัวเองมากขึ้น เสียงจากเครื่องเล่นเอ็มพีสามดังวนเวียนอยู่ในโสตประสาท เพลงเดิมซ้ำๆ ราวกับจะตอกย้ำให้ผู้ฟังได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่กรีดหัวใจจนบอบช้ำอย่างเหลือคณานับ ยิ่งฟังน้ำตาก็พาลจะไหล แต่ก็ยังทรมานตัวเองอยู่เช่นเดิม...
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
“พอซะทีเถอะนะเรื่องของเราสองคน หากปล่อยไปมากกว่านี้ ฉันว่านายเองต่างหากที่จะเจ็บ” เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยราวกับเป็นห่วง แต่ไร้เยื้อใย
“ทำไมล่ะยุนโฮ เราสองคนก็ดีไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มหน้าหวานกลืนก้อนสะอื้นลงคอ ก่อนจะพยายามรั้งชายหนุ่มผู้เป็นที่รักให้กลับมาเป็นเช่นเดิม
“เราเหรอ? ฉันว่า...แค่นายคนเดียวมากกว่ามั้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยรู้สึกอะไรกับนายเลย...”
“ดะ..เดี๋ยวสิยุนโฮ อย่าเพิ่งไป” แจจุงทรุดตัวลงอ้อนวอน แต่ทว่าไม่เป็นผล
“อย่ามายุ่งกับฉันอีก...ฉันขยะแขยงนายเต็มทนแล้ว” ขายาวก้าวออกไปอย่างรีบเร่งพร้อมกระแทกประตูอย่างแรง
ปัง..ง!!
เสียงดังจากการปิดประตูที่ดูเหมือนปิดฉากรักระหว่างคนสองคน ชายหนุ่มทิ้งความทรงจำไร้ค่าเปล่าเปลือยไว้หลังบานประตูนั่น แล้วเดินจากมาอย่างไร้เยื่อใย หลังจากนั้นห้องทั้งห้องมีเพียงความเงียบงันเข้าปกคลุม น้ำใสล้นขอบตาร้อนผ่าว แต่ไม่มีแม้เสียงสะอื้น
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
To Be Continue. . .
รออ่านตอนต่อไปอยู่ อิอิ อ่านข้ามเวลา
#1 By [Blog]-`Nutty,,* on 2008-05-06 08:43